Maria Krzysztoporska

  Zawód wolny, regulowany i zawód zaufania publicznego, co je wyróżnia i który z tych zawodów podlega deregulacji i dlaczego? Wolny zawód nie ma w prawie polskim legalnej definicji, Przybliżenie definicji zawodu wolnego pochodzi z przepisów podatkowych (1997r.) i o spółkach handlowych (2000r.). W art. 3 pkt. 9 Ordynacji podatkowej określono wolne zawody jako wykonywanie działalności zarobkowej we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek. Kodeks spółek handlowych umożliwia przedstawicielom wolnych zawodów powoływanie spółek partnerskich w celu wykonywania wolnego zawodu w spółce prowadzącej przedsiębiorstwo pod własną firmą. W art. 88 wymienione zostały wolne zawody, umożliwiające tworzenie takich spółek partnerskich. Są to zawody: adwokata, aptekarza, architekta, inżyniera budownictwa, biegłego rewidenta, brokera ubezpieczeniowego, doradcy podatkowego, maklera papierów wartościowych, doradcy inwestycyjnego, księgowego, lekarza, lekarza dentysty, lekarza weterynarii, notariusza, pielęgniarki, położnej, radcy prawnego, rzecznika patentowego, rzeczoznawcy majątkowego i tłumacza przysięgłego.

W Polsce do końca 2018 roku powołano do życia drogą Ustawy 12 samorządów zawodowych. W latach 1982-2017 powstały samorządy: adwokatów, radców prawnych, rzeczników patentowych, architektów oraz inżynierów budownictwa, lekarzy, farmaceutów, pielęgniarek i położnych, psychologów, biegłych rewidentów, doradców podatkowych, diagnostyków laboratoryjnych, fizjoterapeutów, którzy o utworzenie swojego samorządu walczyli 20 lat. Powołanie samorządu to wieloletni wysiłek konkretnej grupy zawodowej skutkujący wejściem w życie Ustawy, co jak pokazuje życie, nie zapewnia jednak funkcjonowania konkretnej korporacji zawodowej. Ustawa o powołaniu samorządu zawodowego psychologów została uchwalona w 2001 z założeniem, że wejdzie w życie w 2006 roku. Ten czas nie został wykorzystany na powstanie aktów wykonawczych do w/w Ustawy, a samorząd w skonfliktowanym środowisku nie funkcjonuje.

Termin „samorząd” pochodzi od dwóch słów: samodzielność i zarząd. Dla grupy zawodowej, której przedstawiciele odczuwają w swojej codziennej działalności, rozstrzygający i często niezgodny z oczekiwaniami i poczuciem sensowności, wpływ rozwiązań formułowanych przez organy państwa, owa samodzielność jawi się jako możliwość pełnego samostanowienia. Taka perspektywa wywołuje pozytywny entuzjazm, który z czasem weryfikują  zawiłości w przygotowaniu za równio przepisów ustawy jak i aktów wykonawczych oraz realizowania się w praktyce samorządności zawodowej.

W dniu dzisiejszym (4 stycznia 2019) vice prezes PFSSK Jan Szumiał złożył petycję podpisaną przez prezesa PFSSK Krzysztofa Bandosa a skierowaną do Marszałka Senatu dotyczącą ustanowienia na terytorium RP Dnia Instruktora Nauki Jazdy w dniu 7 sierpnia. Do formularza petycji dołączono listy z podpisami osób wspierających tę inicjatywę.

28 grudnia 2018r w Restauracji „Polonia” ul. Stary Rynek 4 w Łowiczu odbyło się spotkanie podsumowujące dotychczasową /datowaną od spotkania 26 kwietnia 2012r w Piastowie/ współpracę trzech organizacji społecznych środowiska ośrodków szkolenia kierowców, oraz nakreślenie koniecznych działań w najbliższym czasie jak i wyartykułowanie obszarów permanentnego oddziaływania perspektywicznego. Spotkanie zostało zainicjowane przez kol. prezesa Krzysztofa Bandosa i zorganizowane przy akceptacji prezesów współpracujących organizacji.  

1- wyeliminowanie wprowadzania zmian w bazie pytań egzaminacyjnych, przynoszące jedynie korzyści materialne firmom wydawniczym , a narażające na  straty moralne i finansowe ośrodków szkolenia kierowców i osoby przystępujące do egzaminu, 2- możliwość uczestniczenia instruktora w części praktycznej egzaminu państwowego, 3- możliwość przeprowadzania egzaminu państwowego na pojazdach OSK 4- zmniejszenie wymagań dotyczących parametrów cyfrowych urządzeń rejestrujących przebieg części praktycznej egzaminu państwowego  w samochodach szkoleniowych  podstawianych przez OSK na egzaminy w WORD-ach,  

Pod takim tytułem w dniu 13 grudnia 2018 r. w Jaworznie, w siedzibie „Grupy CARGO” odbyła się konferencja poświęcona metodom wsparcia grup społecznych wykluczonych na rynku pracy (NEET, 50+, imigranci), opartym o szkolenia z użyciem narzędzi teleinformatycznych (ICT). ICT-INEX jest międzynarodowym projektem realizowanym w ramach programu Erasmus+.  W skład konsorcjum wchodzą partnerzy z Polski, Finlandii i Austrii. Celem projektu jest stworzenie ram dla zwiększenia dostępności efektywnych szkoleń dla kandydatów na kierowców zawodowych i kierowców zawodowych z użyciem interaktywnych narzędzi.

Zabieramy głos w imieniu osób, które nie nazywając się szumnie „Ludźmi Nieobojętnymi” ,  od lat, a może i zawsze, takimi właśnie byli. Koncepcje na  zmianę sytuacji w szkoleniu kierowców w Polsce były różnie formułowane. Ewaluowały i poprzez gromadzone doświadczenia, wybierane były te, które na dany czas wydawały się być najbardziej trafnymi  i nadającymi się  do realizacji dla wprowadzenia  ewentualnych, pozytywnych zmian. Jedno jest pewne, gdyby nie sukcesy i porażki różnych koncepcji działania, nie byłoby coraz śmielszych i pełniejszych propozycji takich jak samorząd instruktorów, o którym myślano i rozmawiano w środowisku już od lat. W myśl zasady „nic o nas bez nas”, ci najbardziej aktywni i nieobojętni zrzeszali się w stowarzyszenia mające na celu integrowanie, działających na zasadach konkurencyjności, przedstawicieli ośrodków szkolenia kierowców, a przez to wzmocnienie ich głosu w społeczeństwie. Działaliśmy zawsze w myśl powyższej zasady, gdyż zawsze byliśmy przeświadczeni, że tylko oddolne, a zatem bliskie potrzebom szkoleniowców inicjatywy mogą prawdziwie rozwiązać ich problemy.